Historia e Tekilë-s

23/11/2014

Tekilaështë një produkt i përftuar nga bima agave – ashtu si një burbon – një gllënjkë gjallëruese që të mban zgjuar edhe në orët e vona. Cilësia e tekilës sot është e pashembullt. Një pjesë e madhe e tekilave që janë fantastike, vijnë nga rajone të ndryshme që reklamojnë produktet e veta lokale. Thuhet madje se tekila është pikërisht si vera.

I nxjerrë nga zemra e bimës blu të agaves, lëngu duhet të distilohet dy herë. Tekila e parë që del nga poçi i distilimit quhet “ordinario” dhe është plot papastërti. Kur ridistilohet, ai arrin 55% alkool për volum, dhe quhet blanco.

Zakonisht prodhuesit shtojnë ujë kur duan të ulin sasinë e alkoolit. Disa madje mund ta injektojnë me oksigjen për ta bërë të butë më shpejt. Ky proçes, shpesh konsiderohet “mbi-pushtues”. Në fakt tekilat e buta natyrshëm janë shumë më të këndshme, pasi çdo përftim i distiluar kërkon kohë të qëndrojë dhe të qetësohet. Ekspertët e barazojnë dendjen e tekilës me oksigjen, me “tundjen e një koktejli Xhin Martini apo Manhattan” dhe nuk e pelqejnë teksturën që ky proçes krijon.

Sidoqoftë, duke lënë shkencën mënjanë, në një bar zakonisht tekilat kategorizohen në 4 mënyra, në varësi të moshës. Por kini kujdes të kërkoni tekila 100% agave blu; përzierjet nuk prodhohen me ekstraktin e pastër të bimës, dhe prodhohen për konsumime të lira masive. Më poshtë janë disa këshilla se çfarë të prisni nga çdo tip tekile, me çfarë ushqimesh ti kombinoni, dhe sigurisht cilin tip të perdorni në një koktejl Margarita.

Blanco:

Nëse ekspertët do të gjykojnë tekilën tuaj, ata do të shijojnë blanco-n, e cila futet në shishe pak pas distilimit dhe zakonisht nuk vjetërohet në material dru lisi. Nëse blanco-ja juaj nuk del e mirë, mund ta bëni të këndshme duke e futur në një bucelë. Mjeshtëria duket pikërisht duke ditur të besh një blanco të mire. E kupton qëështë e mirë, kur nuk shijon vetëm piperin e zi, por tërësinv e shijeve të agaves, qitros, mjaltit dhe luleve. “Blanco”, duke marrë parasysh emrin (spanjisht: e bardhë) duhet të jetë në fakt transparente. Ajo kombinohet mirë me pjatën “ceviche”, që konsiston në peshk apo fruta deti të marinuara, dhe është kjo lloj tekile që ju duhet për një koktejl Margarita me cilësi.

Reposado:

Çdo tekila që ka kaluar një periudhë kohore nga dy muaj, në një vit, në një bucelë lisi quhet reposado. Si motra më e vjetër e blanco-s, shkëlqen një ngjyrë të lehtë ari e deri në një ngjyrë bakri të fortë. Në nuhatje dhe shije, ka një balancë të lisit dhe agaves. Kombinojeni këtë tekila me një pjatë tacos; megjithëse dihet se kjo pije bëhet edhe më e mirë, kur kombinohet me pulë apo disa lloje peshqish, ashtu si edhe një Chardonnay që ka marrë aromën e lisit.

Anejo:

Tani futemi në një fazë edhe më të mëvonshme të tekilas e cila përfshin anejo-n, e cila ka qëndruar në një bucelë lisi nga një deri në tri vjet. Kjo ka një ngjyrë të thellë qelibar, ashtu si Uiski i moshuar. Nga kjo tekila pritet një aromë e fortë lisi, kombinuesi natyral i së cilës është një cigare. Nëse shkon në Meksikë, të gjithë ata që zotërojnë një distileri nxjerrin purot kubane me të mbaruar darkën. Por nëse nuk jeni një duhanpirës, mund të zgjidhni çokollatën: çokollatë pikante, çokollatë me kripë deti, çokollatë meksikane apo një mole poblano.

Extra anejo:

Ky lloj tekile që kushton rreth 300 $ për shishe, maturohet në lis për të paktën tri vjet. Është i shtrenjtë sepse është i vështirë për t`u përgatitur dhe pihet zakonisht pa shoqërues. Sigurisht, mund të kombinohet me truffles çokollate, por një gllënjkë ekstra anejo i jep jetë një bote të tërë shijesh: aromë lisi, shumë vanilje… një shumëllojshmëri shijesh të pasura në gojën tuaj, thuajse si ajo e Konjakut.

Kështu që nxirrni fetat e limonit të athët dhe kripën, dhe përqafoni një botë të tërë shijesh tekilash.

Processed with VSCOcam with se3 preset Processed with VSCOcam with se3 preset Processed with VSCOcam with se3 preset

 

Fotografite nga Eranda Janku